خودتنظیمی
43صفحه
قانونگذاری شخصی یک فرایند یادگیری ادغامی است و شامل ایجاد یک مجموعه از رفتارهای ساختاری است که بر یادگیری هر فرد موثر است. این فرایندها طراحی و قابل تغییر جهت پشتیبانی از تعقیب اهداف فردی در تغییر محیطهای آموزشی است.
Sean امتیازدهندهی 25 ساله است که به تمام رشتههای دانشگاهی بیعلاقه میباشد. او همیشه مضطرب بوده و اغلب از بیکاری نگران است و جهت ارزیابی سفارشات سود و زیان در 3سال گذشته مورد مرجع است. معلم او گزارش کرده که او بندرت تکالیف خود را کامل کرده و همیشه در حال رویا پردازی است. او در معرض خطر یادگیری اطلاعات بنیادی مورد نیاز توسط استانداردهای برنامههای درسی ایالت و ناحیه خود قرار دارد. مادر Sean یک پزشک اطفال است و باور نمیکند که او دارای اختلال بیش فعالی با کمبود توجه([1]ADHD) است اما او هیچ حس رقابت یا انگیزهای برای تغییر محیط سنتی مدرسه خود نکرده است. Sean میتواند ساعتها ساکت نشسته و به موضوع مورد علاقه خود فکر کند. Sean به طورکلی 99 درصد از اشتهای کلی را دارد اما فعالیت وی در مدرسه اغلب زیر متوسط است. عدم تکمیل فعالیتهای مدرسه به طور فزاینده مشکلساز است و به طور کلی زمانی بروز میکند که او برای تکمیل فعالیتهای اصلی برنامهریزی ندارد. Sean به عنوان یک فرد کندکار نامگذاری شده و معلم وی معتقد است که نیاز به روشهای برنامهریزی مشخصی دارد. معلم وی با چه روشی میتواند در این فرآیند به او کمک کند؟
در حالی که مفهوم برنامهریزی شخصی را در نظر میگیرید، این نکات کلیدی را به خاطر بسپارید:
- یادگیری برنامهریزی شخصی یک ساختار جدید در تحقیقات بهروی دانشآموزان است.
- مجموعه رایجی از استراتژیهای مربوط به برنامهریزی شغلی موجود است که مانند مجموعه فردی مهارتهایی است که هر دانشآموز باید به طور فردی ایجاد کند تا در مدرسه و زندگی موفق باشد.
- این مهارتهای مربوط به برنامهریزی میتوانند مورد تفکر قرار گیرد و کنترل شود [4].
[1] Attention Deficit Hyperactivity Disorder
مقاله درموردخودتنظیمی
